भरत भूर्तेल
यस सहमतिपछि नेकपा माओवादी आप्mनो उम्मेदवारले जित्नेबारे धरमरमा पर्यो । यसो हुँदाहुँदै पनि राष्ट्रपति पदमा आफूले समर्थन गरेका उम्मेदवार रामराजाप्रसाद सिंहले जितनुहुनेमा उनीहरुभित्र झिनो आशा थियो । नेकपा माओवादीको विश्लेषण के थियो भने, तराईबाट प्रतिनिधित्व गर्ने मधेसी सभासद्ले रामवरणजीलाई मतदान गर्ने छैनन् ।
नेकपा माओवादीले यस्तो निष्कर्ष निकाल्नुको कारण थियो, रामवरणजीका छवि । रामवरणजी जातीयता र क्षेत्रीयता विरोधी हुनुहुन्थ्यो । मधेसवादी दलहरुले गरेको आन्दोलनमा उहाँको पृथक अडान र दृष्टिकोण थियो । नेकपा माओवादीका दृष्टिमा रामवरणजीका यी कमजोरी का कारण तराईबाट प्रतिनिधित्व गर्ने मधेसी सभासद्ले तराईबासी अर्का प्रत्सायी रामराजाप्रसाद सिंहलाई मतदान गर्नेछन् ।
गोप्य मतदानको व्यवस्था भएका कारण सभासद्हरुलाई पार्टीका हीप लाग्ने स्थिति थिएन । यसै कारण पनि मधेसी जनअधिकार फोरम, नेपाली काँग्रेस र एमालेबीच दलीय सम्झौता भए पनि सभासद्हरुले प्mलोर क्रस गर्छन् र आप्mना उम्मेदवारलाई जिताइदिन्छन् भन्ने माओवादीले सोचाई थियो तर यस मामिलामा सिथ्ति नेकपा माओवादीले भने झै रहेन । राष्ट्रपति पदका लागि नेपाली काँग्रेसबाट उम्मेदवार बनाइनुभएका डा रामवरण यादव व्यक्तिगत र राजनीतिक रुपमा पनि माओवादीद्वारा प्रस्तुत गरिनुभएका उम्मेदवारभन्दा बलिया हुनुहुन्थ्यो ।
विद्यार्थी जीवनमै पञ्चायती व्यवस्था विरोधीका रुपमा देखा पर्नुभएका रामवरणजी नेपाली खुला राजनीतिमा दुई दशकभन्दा बढी समयदेखि सक्रिय हुनुहुन्थ्यो । २०४६ सालको पञ्चायत विरोधी आन्दोलनदेखि राजा ज्ञानेन्द्रको तानाशाही विरोधी पछिल्लो आन्दोलनसम्म सक्रिय रहँदा उहाँले अनेक मित्र बनाउनुभएको थियो ।
नेपालको संसदमा पटकपटक चुनिएर आउनुभएका रामवरणजी केही वर्षयताका हरेक राजनीतिक आरोह अबरोहमा, हरेक सुखदुःखमा साथै हुनुहुन्थ्यो । पछिल्लो पटक संविधानसभामा समेत जनताले अनुमोदन गरेर पुर्याएका थिए । त्यहाँ भएका सभासद्मध्ये धेरैसँग काँधमा काँध मिलाएर काम गरेको विगत उहाँसँग थियो । रामवरणजीले आन्दोलनमा लाठी खाएको, थुनामा परेको लगायतका सास्ती खेपेको देख्ने सुन्नेमध्ये धेरै त्यस बेला मतदाताका रुपमा थिए ।
रामराजाप्रसाद सिंहका बारेमा यस्ता जानकारी कम थिए । वि.सं. २०४२ सालमा भएको बम काण्डले विशेष चर्चामा आउनुभएका सिंह धेरैजसोका आँखामा अज्ञात हुनुहुन्थ्यो । उमेरले समेत रामवरणजी भन्दा निकै जेठा रामराजा स्वास्थ्यको दृष्टिले कमजोर देखिनुहुन्थ्यो । कतिसम्म भने, नेकपा माओवादीका युवा सभासद्हरु आफूले समर्थन गरेका उम्मेदवारभन्दा रामवरणजी सक्षम र योग्य भएको अनौपचारिक टिप्पणी गर्दथे ।
रामवरणजीको अडानलाई अधिकाँश राजनीतिक दलका नेता र सभासद्ले विशेषता ठानेका थिए । वस्तुतः यही अडान उहाँका लागि वरदान सिद्धसमेत भयो ।
२०६५ साल साउन ४ गतेको मतदान सकियो । उपराष्ट्रपति पदमा मधेसी जनअधिकरा फोरमतर्फका उम्मेदवार परमानन्द झा ३०५ मत ल्याएर विजयी हुनुभयो । संवैधानिक वइवस्थाअनुसार तत्काल संविधानसभाका भएका ५९८ सदस्यमध्ये ५० प्रतिशतभन्दा बढी मत ल्याउनेलाई विजयी घोषित गर्नुपर्ने भएका कारण राष्ट्रपति पदमा दोहोर्याएर मतदान हुने भयो ।
पहिलो चरणको मतदानमा रामवरण यादवले २८३ मत ल्याउनुभयो, रामराजाप्रसाद सिंहको २७० मत आयो । प्रथम चरणको निर्वाचनमा नेपाल मजदुर किसान पार्टीका पाँचा जना, राप्रपा र राष्ट्रिय जनमोर्चाका चार चार जना, नेकपा संयुक्रका दुई जना सभासद.ले मतदान बहिष्कार गरे । क्रमशः
